Skip to main content

Route van het uitzicht….

De mondjes gingen gisteren wijd open toen ze zagen wat een grote kamer en badkamer ze kregen. Iedereen was stomverbaasd met onze uitgekozen accommodatie. Dit is nu precies de reden waarom we zolang al op de eilanden zijn. We hebben ontiegelijk veel ontdekt wat een andere reisorganisatie niet voor elkaar krijgt. Twee jaar camper heeft echt iets opgeleverd.
Zo stemmen we af met de locale bevolking, we praten face-to-face met elkaar  zodat we weten met wie we te doen hebben, we inspecteren  de kamers en we kijken naar het enthousiasme van de werknemers.

Nadat we gisteren een soort familie band gekregen hebben met elkaar, zijn we vandaag al vroeg gestart vanaf Haria. Op naar het hoogste punt van 671mt. Peñas del Chache gelegen tussen Haría en Los Valles. De top ligt op 670 meter. En natuurlijk zijn wij weer van het pad af gegaan om de mooiste uitzichten te zien.


Weer was iedereen “flabbergasted” bij het zien van dit stukje Lanzarote. Fenomenaal!!!

Na de nodige foto’s en de lunch zijn we bergafwaarts verder getrokken naar  de vroegere hoofdstad Teguise. Teguise is op zondag een bruisend stadje, veel toerisme, alle winkeltjes open, en er is een heuse grote zondagsmarkt. Maar op deze doordeweekse dag is het lekker rustig. gezellige terrasjes en een aantal winkeltjes die open zijn.


En dan hebben we morgen een jarige in ons midden. De enige man en Commando René, onze rots in de branding! Hij houdt het al drie dagen met ons vrouwen uit! Nou…. dat wordt een verjaardag om nooit meer te vergeten. Het hotel heeft aangeboden om ook een nachtje te komen slapen en dat laten we ons geen tweede keer zeggen! Feestje!!!!



Maar voor het feestje moeten we nog wat doen! De tocht van Teguise naar San Bartolomé. Geen lange route, geen beklimmingen. We lopen door het centrum van het eiland wat behoorlijk vlak is. Het land van de boer! We gaan vroeg terug zijn, en misschien kunnen we een paar uurtjes van de zon gaan genieten.

Hasta Mañana….

 

 

Jeanne

Zoals je hierboven hebt gelezen ben ik de bedenker van deze organisatie. Na de vreselijke ziekte wilde ik niet stil blijven zitten. Mijn motto is: Waar een wil is, is een weg. Wat kan je wel in plaats van wat kan je niet!!

Leave a Reply