Skip to main content

El Hierro, het kontje van Europa!

Is het nu El Hierro of Ferro?

El Hierro is het kleinste eiland van de Canarische Eilanden. Van de zeven is het het verst naar het westen, maar het deelt hetzelfde klimaat als de anderen. Een paradijs midden in de Atlantische Oceaan.
Het leven in El Hierro is anders. Het is speciaal, het is uniek. Het is een eiland om met alle vijf de zintuigen van te genieten, de landschappen te ontdekken en de rust te voelen. El Hierro is een eiland met een ziel.

Maar hoe heet het eiland nu eigenlijk? El Hierro of Ferro? Het antwoord hebben we gekregen. Allebei de woorden zijn correct. De Spaanse naam is Hierro, de Latijnse naam is Ferro (scheikundig FE). Beiden betekenen ze ‘ijzer’. Maar hoezo ijzer?
Nou let op……De zuidelijke kant van het eiland is bruin en heeft roest-achtige kleuren. Toen men heel vroeger aan dit eiland voorbij voer, zag men deze voor dit eiland kenmerkende roestige kleur, dus noemde men het eiland al heel snel Ferro (ijzer). De Spanjaarden vertaalden dit dus in ‘Hierro’. Allebei de namen bestaan op het internet en op het eiland zelf.

Meridiaanlijn

Wat is dat toch? Meridiaan? We hoorden er regelmatig over. Er zijn oneindig veel meridianen, maar slechts eentje daarvan is de nullijn. De locatie van de evenaar wordt bepaald door de as van de aarde.
Vanaf de 2e eeuw, toen de Griekse cartograaf Ptolemaeus Punta de Orchilla beschouwde als een referentiepunt voor het tekenen van kaarten en het maken van geografische berekeningen, is overwogen, dat de nulmeridiaan door de meest westelijke punt van El Hierro loopt (Nul meridiaan). Helaas, na het maken van zorgvuldige berekeningen, werd tot verontwaardiging van de mensen van El Hierro, de nul meridiaan verplaatst naar Greenwich. Ter nagedachtenis aan vroeger wordt El Hierro nog wel eens het Meridian Island genoemd.
De vuurtoren van Orchilla ligt in het westen van het eiland El Hierro en is gemakkelijk te bereiken met de auto. Het is een perfecte locatie om de sterrenhemel te bekijken aan de Atlantische oceaan op een plek waar weinig lichtvervuiling te zien is.

Leuk om te kijken naar het monument dat hier ooit een meridiaan heeft gelopen.

Jeanne

Zoals je hierboven hebt gelezen ben ik de bedenker van deze organisatie. Na de vreselijke ziekte wilde ik niet stil blijven zitten. Mijn motto is: Waar een wil is, is een weg. Wat kan je wel in plaats van wat kan je niet!!